Sənət və ədəbiyyat dərgisi

İndi peşmanam - Eka Kevanaşvilinin şeirləri

05 May 2022 / 15:16

Tiflisdə doğulub. 2002-ci ildə Tiflis Dövlət Universitetində Beynəlxalq Jurnalistika fakültəsində magistr təhsili alıb. "Yaşıl dalğa” radiosunda aparıcı kimi çalışıb. Yeddi kitab müəllifidir; beş şeir, bir qısa hekayə, bir də esse kitabı yazıb. 2014-cü ildə "SABA” Şeir Mükafatını qazanıb. 2020-ci ildə qısa hekayələr kitabı "Anam haqqında heç nə” Gürcüstan Yazıçılar Birliyinin mükafatını qazanıb. Şeirləri ingilis, rus, alman, italyan, İsveç, Ukrayna, çex dillərində dərc olunub

 

 

 

Anam gəldi

 

 

Bu iki kəlməlik cümlədən gözəl

nə ola bilər ki: "Anam gəldi”.

Anam gəldi.

Onun artıq 67 yaşı var.

Qeyri-ixtiyari mindi avtobusa,

hərlənib-fırlanıb yanıma gəldi.

Onu qarşıladı yorğun,

güzəran qayğılarından quruyan, tükənən qızı.

Anam gəldi

və dibimə su tökdü.

Anamdan payız qoxusu gəlirdi,

həqiqət qoxusu, yarpaq qoxusu...

 

Mənə atamdan,

heç neçəyə satdığı üzümdən danışdı.

Mən yaşayan şəhərə

qablaşdırılmış yaz mövsümünü anam gətirdi.

Uşaq vaxtlarımdakı vərdişlərimi,

davranışlarımı və qadağalarımı da o gətirdi

və mən evə qayıtdım.

Anam gəldi:

Heç belə də şeir mövzusu olar?

Hər gün nəhəng şəhərdə

onsuz da kimsə anası kiminsə qonağı olur,

öz yaylığı, kəndləri və hərarəti ilə.

 

 

Yaxşısı budur ki,

şəhərin özbaşınalıqlarından yazım,

rəhbərin heyvani qərarları barədə,

döyülən qadınlar xüsusunda,

amma mən yenə də

anam haqqında yazmaq istəyirəm.

Çünki o üç yüz kilometrlik yoldan gəlib,

dolanbac yollar doqquz dəfə haldan salıb sürücünü,

o maşını saxlayıb,

özünə gələndən sonra

üzr istəyərək yoluna davam elədi.

Hər şey haqqında yaza bilərəm;

Daha çox oxunan

və daha çox insanın marağını

özünə çəkən məsələlərdən.

Amma o yazılan belə nadir bir əhvalat olmayacaq.

Necə ki, bir ananın balaca şəhərindən

öz böyük şəhərinə gəlməsi kimi.

Anam gəldi.

 

Qədim sevgi nəğməsi

 

Dolabı səliqəyə salanda

corabımın itən tayı yerə elə düşdü ki,

eynən bir foto albomun

ortasından cırılmış şəkilin sən olan tərəfi kimi.

İndi peşmanam,

niyə səni itirdim ki?

Niyə axı mümkünsüzdür sənin mənim böyük,

amma əvvəlki eşqim olmağın.

Belə olsa bunu bütün dünyaya çatdırardım,

amma yenə də heç kəsin acığı tutmaz,

kimsə "gözünün üstə qaşın var” deyə bilməzdi.

Deyərdilər ki, ötən əsrin eşqi haqda

bu yaşdakı bir qadın nə çərənləyir?

 

Amma əldən nə gəlir ki,

yanan sönübsə

niyə belə qorxursunuz qədim

və ayağı bu dünyadan çəkmiş eşqlərdən?

Və yenə də eşqi gözəgörünməz bir yerə təpirik

bir tayı itən corab kimi – dolabın dərinliklərinə.


Tərcümə edən: Fərid Hüseyn

Məqalələrə, video-materiallara görə redaksiya yox, müəlliflər məsuliyyət daşıyır.